De 7 oppeppers voor meer zin in je leven

De 7 oppeppers voor meer zin in je leven

Hier vind je het grappigste en handigste overzicht van oppeppers voor meer zin in je leven!  Van 1 gouden stelregel, tot 3 basisprincipes, de 5 culturele valkuilen, 6 zinvolle behoeften én de 7 oppeppers voor meer zin in je leven.

 

Handige lijstjes, je struikelt erover op internet en sociale media.

Het werkt, we lezen ze als zoete koek. Als iets overzichtelijk gepresenteerd wordt, jubelt ons brein. Informatie netjes voor ons in hokjes gestopt, we hoeven het alleen nog maar te onthouden, dat vinden we heerlijk. Dat het onthouden vaak helemaal niet lukt, dat het zelfs de ene hersenhelft in en de andere weer uitstroomt, nemen we voor lief omdat de koek zo zoet en lekker overzichtelijk is.

Wat we onthouden van deze lijstjes, is wat er op het moment van lezen ontbreekt in ons bewust-zijn. Deze leemte in wie we zijn en waarom we dingen doen, en de antwoorden die we daarop vinden, blijven alert in ons bewust-zijn en daar kunnen we verder mee.

Dus je hebt er altijd wel iets aan. Daarom presenteer ik hier mijn Grote Kleine lijstje van Meer ZIN in je leven!

het ultieme lijstje voor meer zin in je leven

Het Grote Kleine overzicht van oppeppers voor meer ZIN in je leven

1. Gouden stelregel
* Leef je leven vol ZIN! Oftewel heb plezier en ervaar betekenis in de dingen die je doet.

2. Ogenschijnlijke tegenpolen
* Ik heb ZIN in.
* Ik geef ZIN aan.

3. Basisprincipes van zinleving
* Het leven is veranderlijk
* Er zijn zaken waar je geen ZINvloed op hebt
* De waarheid ligt in het midden (van ieders hart)

4. Bouwstenen voor meer ZIN in je leven
* Zelfliefde en compassie
* Rust
* Vertrouwen
* Zelfkennis en reflectie

5. Culturele valkuilen waar je lang in kunt blijven hangen
* We zijn slaaf van onze primitieve en biologische behoeften.
* Kennis geeft macht. Het recht van de sterkste geldt.
* Ik denk dus ik ben. Ik besta dus ik heb recht op.
* Ik kan het nooit goed doen en/of ik ben niet goed genoeg. Ik moet mijn bestaan verdienen.
* De mens is van nature geneigd te overheersen.

6. Zinvolle behoeften voor jou en de gemeenschap.
* Erbij horen, deel willen uitmaken van een groter geheel. Je aansluiten bij een groep of community.
* Op jezelf zijn, rust vinden bij jezelf, ok zijn met jezelf.
* Verhalen vertellen en luisteren naar elkaar.
* Jezelf uitdrukken in dans, theater, muziek, sport, zingen, iedere vorm van creativiteit die je brengt bij een zinnige (en transcendente) ervaring. Er is meer dan alleen IK.
* Dankbaarheid tonen, aan jezelf, anderen, de Aarde. Geven en ontvangen in harmonie brengen.
* Betekenis geven aan het leven in jezelf, het leven van anderen en het Leven in het algemeen.

7. Oppeppers voor meer ZIN in je leven.
* Gronden in je zielsverlangen(s).
* Zuiveren van je emoties.
* Ontspannen van je lichaam.
* Ruimte geven aan je kracht en kwetsbaarheid.
* Bevrijden van illusies over jezelf en anderen.
* Verbinden vanuit gelijkwaardigheid.
* Samen-zijn vol ZIN!

 

de 7 oppeppers van meer zin in je leven

Wil jij ook meer ZIN in je leven, weten hoe het is, om zowel plezier als betekenis te ervaren in je werk, je gezin, je leven als mens, ouder, collega, huisgenoot of partner? Haast je naar de telefoon en bel me voor een proefafspraak! Of stuur een mailtje naar hier…en ik  neem contact met je op.

Meer ZIN in je leven is het grootste geschenk dat je jezelf en de levende wezens om je hen kunt geven. Je voelt je meer MENS, meer JIJ, meer LEVEND, meer THUIS op AARDE, en met meer VROLIJKE BETEKENIS en PURPOSE in de dingen die je doet.

Doe mee aan de meditatiecursus

 Ga mee naar buiten en binnen tijdens een retraite

Ontdek je kracht en omarm je kwetsbaarheid in een zelfzorg traject

Een liefdevolle groet,

Laura Jonker

“Betekenis ervaren in je leven” als universeel recht van de mens

Het universele recht van betekenis. Het recht dat je leven zin heeft, behoort wat mij beftreft tot de Universele Rechten van de Mens.

Het is een universeel recht van de mens om vrij te zijn van slavernij, te mogen werken, te denken wat we willen, deel te nemen aan cultureel leven, om te geloven in een god zonder daarvoor vervolgd te worden. Ik ben dankbaar en blij dat ik geboren ben in een land waarin de door de VN in 1948 opgestelde 30-universele rechten van de mens de basis vormen van ons staatsbestuur en culturele vorming.

De laatste jaren bemerk ik echter dat er 1 recht ontbreekt.

Het universele recht van betekenis. Het recht dat je leven zin heeft. Ik mis het recht op een betekenisvol leven. Het recht op plezier, spelen én zingeving. Ik verlang dat het een universeel recht is, dat jouw bestaan iets vanzelfsprekends toevoegt aan het grote geheel mensheid. En dan bedoel ik niet als zielloos radertje achter een lopende band, of als uitgebuite pakketbezorger, maar als een bewust wezen dat bewuste keuzes maakt die recht doen aan zichzelf, aan anderen en aan het Levende Systeem waarin wij deelnemen. Het is een recht van de mens om zorg te mogen dragen voor een zinvol leven.

Hoe belangrijk dit, wat mij betreft fundamentele recht, werkelijk is wordt dankzij de lockdown helder, ik zie het bijna als neonletters boven onze samenleving hangen. De avondklok en de ontstemde en doelloze gevoelens die in duizenden jongeren omgezet zijn in regelrechte rellen en plunderacties, laten me zien dat deze (veelal) jongens iets missen om voor te gaan. De vraag die bij mij opkwam is, missen deze relschoppers misschien een betekenisvol doel, een zin in hun leven dat groter is dan alleen hun eigen belang, dan alleen geld verdienen? Missen ze iets betekenisvols waarvoor ze kunnen gaan, waar ze hun tomeloze energie in kwijt kunnen en dat bijdraagt aan iets voor ons allen?

Hoe zinvol is het als je werkt en je weet dat jijzelf en anderen er blij mee zijn? Hoe fijn is het als je weet dat je na je werk genoeg tijd en energie overhoudt om te doen waar je zin in hebt? Hoe belangrijk is het om landelijke educatie in te zetten voor iets waarmee onze kinderen niet alleen ontwikkelen en in hun levensonderhoud kunnen voorzien, maar waar zij ook op emotioneel en geestelijk vlak voldoening uithalen?

De psycholoog Emily Esfahani Smith zegt het zo: “Daarom vind ik dat de samenleving de plicht heeft gezonde culturen van betekenis te stichten – vooral op de middelbare school. Dat is de leeftijd waarop jongeren gaan nadenken over betekenis, en de leeftijd waarop ze worden geronseld. Jonge mensen willen belangrijk zijn. Ze willen dat de maatschappij hen nodig heeft.”

Ja, we willen toch massaal dat we gelukkig zijn, een glimlach voelen op ons gezicht en in ons hart?

 

Het blijkt dat we het gelukkigst zijn als we betekenisvol kunnen zijn, niet alleen voor onszelf, maar vooral ook voor anderen. We zijn het gelukkigst als we ons ergens bij voelen horen, gehoord worden in ons levensverhaal, en ervaringen op mogen doen die verrijkend zijn voor ons levensverhaal. En dat deze ervaringen heus niet alleen maar een hoog YOLO gehalte hebben, blijkt uit onderzoek. Mensen waarderen juist transcedente ervaringen het hoogst als het gaat om zinvolheid. Deze ervaringen maken begrijpelijk dat we onderdeel zijn van een Groot Geheel en dat wijzelf de oplossing zijn voor de crisissen die we in de wereld ervaren (waarvan de pandemie de meest recente is).

Als onze zin en betekenisvolheid eens wat vaker de ruimte kreeg om zich te ontplooien (in plaats van competenties om te voldoen aan allerlei jobeisen)  zouden dan ook zoveel mensen depressief thuiszitten? Als we onze jongeren eens wat vaker vertelden hoe belangrijk hun bijdrage is voor het kunnen realiseren van een nieuwe betekeniseconomie, zouden er dan nog steeds zoveel zelfdodingen zijn? Als we tijdens heel ons werkende leven meer zicht zouden houden op ontplooiing van onszelf en onze spelende, ontdekkende zin, zouden er dan nog zoveel ouderen eenzaam achter de geraniums zitten?

We leven allang niet meer in een tijd dat het toereikend is dat we alleen vanuit onszelf redeneren, berekenen en oplossingen zoeken. We leven in een tijd dat het niet meer toereikend is om te denken dat we er alleen komen met ‘ik’ en een zak geld.

Een dak boven ons hoofd, goed onderwijs, onze mening kunnen delen, inkomen genereren zodat we ons lichaam kunnen voeden, gelukkig kunnen de meeste mensen in onze maatschappij daarin al voor een groot deel participeren. De volgende vraag wordt dan: Wat doe je met al die welvaart? Waartoe dient al het welzijn dat we voor onszelf creëren?

Wat is de zin die we ontlenen aan het leven? Waarin vinden we onze zin terug in de aardse realiteit?

vuur maken stilte retraite in de natuur
Uitzonderlijk aanpassingsvermogen: enkele inzichten

Uitzonderlijk aanpassingsvermogen: enkele inzichten

Hoe uitzonderlijk is jouw aanpassingsvermogen? Iedereen zal het beamen, dit is een uitzonderlijke tijd. Deze tijd vraagt, nee schreeuwt bijna om uitzonderlijk aanpassingsvermogen. En dat vraagt weer om uitzonderlijke keuzes, zoals dat we met zijn allen binnen blijven en thuiswerken. Uitzonderlijke tijden zijn maar al te vaak niet makkelijk. Juist omdat ze uitzonderlijk zijn, omdat we er nog geen verhouding toe hebben, omdat we nog niet weten hoe ermee om te gaan. Omdat het pad dat we met zijn allen bewandelen (over de hele wereld een lockdown?!) nog nooit begaan is. Door niemand niet. 

Nieuwe gewoontevorming en aanpassing vergt tijd. Bovenal vergt het het vermogen om kalm, accuraat en in verbinding te blijven. Een nieuwe weg inslaan doen we om antwoorden te vinden op totaal nieuwe zaken: Hoe zorgen we dat ons zorgsysteem niet instort? Hoe zorgen we dat ouders thuis hun kinderen bij schoolzaken begeleiden? Hoe zorgen we dat al die mensen die nu hun werk kwijtraken voldoende inkomen houden om in leven te blijven? Hoe zorgen we dat ouderen en jongeren niet massaal depressief thuis op de bank komen te hangen? Er zijn ineens zoveel vragen. En zo weinig antwoorden. We doen het met zijn allen, we proberen deze nieuwe weg in te slaan en hopen maar dat aan het eind van dit nieuwe pad iets moois op ons wacht. 

Aanpassen aan een uitzonderlijke tijd vergt dat we wijsheid koesteren. Wijsheid om ook te accepteren dat we roeien met de riemen die we hebben en dat sommige zaken een mysterie blijven. Wijsheid hebben we ook nodig om te vertrouwen dat er altijd een nieuwe tijd aanbreekt. Dat de ene tijd de andere opvolgt. En hoe deze tijd eruit komt te zien, dat dat altijd, altijd, altijd een kwestie blijft van mensenwerk in samenhang met de natuur. 

Mensenwerk is het resultaat van keuzes maken. In deze tijd zelfs uitzonderlijke keuzes. Welke keuzes heb jij gemaakt? Waar richt jij je aandacht op? Er is vast iets dat je vroeger nooit gedacht had van jezelf, wat je nu ineens wel doet. Er is vast iets dat je heel erg graag wilt en waar je vroeger de tijd niet voor nam. Uitzonderlijke tijd geeft de kans om die ene uitzonderlijke keuze te maken waar je blij van wordt.

Ik heb net vandaag een keuze gemaakt die ik graag deel en waar ik jullie ook op een positieve manier van hoop deelgenoot te maken. 

Eind december heb ik toch een uitkering aangevraagd als overbrugging voor de lockdown. Het voelde als een hobbel die ik moest nemen. Maar het voelt nu als een besluit waar ik met hart en ziel ja tegen zeg. Ik krijg gemeenschapsgeld. Dit geld is van ons allemaal geweest en ik wil het ook graag zo besteden. Aan ons allemaal. Met kinderen thuis ook alles online gaan doen, ligt me gewoonweg niet. En daarom gooi ik op mijn eigen manier het roer om. Ik ga voor het nieuwe Project Positieve Aandacht (dat ik in vorige nieuwsbrief nog Silent Revolution noemde) .

Het uitzonderlijke doel van deze uitzonderlijke keuze?

21 maart 99.999 mensen mee laten doen met een positieve aandachtsoefening.
Wat gebeurt er als we met veel, heel veel mensen onze positieve intenties richten op #dewereldnacorona.

Het voelt bijzonder om dit te mogen doen. Om mijn handen uit te vouwen, te ontvangen om dat hopelijk in veelvoud weer terug te laten stromen naar mensen die wat ZIN in een ogenschijnlijk ZINloze tijd nodig hebben. 

Meer weten? mail me gerust.

Wil je aansluiten bij meer #positieveaandacht? Join de community ZINSTITUTE

Silent Revolution

Silent Revolution

Wat als er een meditatie zou zijn die in stilte een positieve revolutie kan ontketenen? Wat als je jezelf en jouw levenskracht daarmee de kans geeft om daadkrachtig te zijn, vanuit je stoel en vanuit het ‘niets-doen’? Wat als je door te mediteren oprechte verandering creëert voor jouzelf én de wereld? Zou je dat willen, zou je meedoen?

Scroll naar onder voor mijn Silent Revolution plan… en sluit je aan!

Al maanden broed ik op een mogelijkheid iets voor de wereld te betekenen, op de meest eenvoudige manier die er is. Namelijk al zittend (of wandelend) en zijnd. Al maanden kijk ik uit naar het moment dat ik een volgende stap maak, van eenling naar gemeenschap, van mijn eigen persoonlijke geluk naar algemeen welzijn voor ‘ieder-een’.

Waarom van mijn eigen geluk naar welzijn voor ieder-een? Ik mediteer al lang niet meer alleen maar voor mezelf. Natuurlijk ben ik (net als jij wellicht) ooit, bijna 25 jaar geleden alweer, begonnen vanuit onrust, gekte in mijn hoofd, het gevoel soms uit elkaar te spatten van gevoel en er geen raad mee weten. Meditatie bleek een broodnodig medicijn voor de stilte en de rust die ik diep van binnen wel meende te voelen, maar die aan de oppervlakte nergens een plek leek te hebben. Wat was het kloppend om te gaan zitten en mezelf toe te staan de gekte te laten voor wat ze was, de drukte te laten ontsnappen als stoom uit een stoompan. Wat was het bevrijdend om écht naar het gevoel te luisteren en het soms liefdevol en dan weer streng toe te spreken.

De effecten waardoor ik steeds dichter bij een harmonieus zelf kon komen. 

* Mijn lichaam werd er totaal onverwacht steeds energieker van, alsof ik een bron aanboorde die maar bleef stromen.
* Mijn hersenen werkten steeds helderder, ik onderkende mijn eigen neuroses sneller en kon er ook steeds beter naar handelen.
* De emoties en gevoelens die ik ervoer namen in heftigheid af, ik kon ze beter plaatsen en reguleren en zelfs in mijn voordeel gaan gebruiken.

Kortom:

Door met regelmaat te mediteren; te gaan zitten en zijn, ontstond een levendige verbinding met een diepere grond in mezelf. Anderen zouden dat wellicht groeiend bewustzijn noemen, maar voor mij voelt het ook vooral aan als grond onder mijn voeten. Ik kreeg meer stevigheid in mijn keuzes, vertrouwen in mijn eigen intenties, wakkerheid in wie ik wil zijn.

Dankzij deze toegenomen innerlijke rust ontstond er steeds meer ruimte voor anderen. Juist omdat ik niet samen hoefde te zijn om het goed te hebben (ik heb het prima met mezelf!) ontstond zoveel ruimte voor anderen en ook voor de liefde in mijn hart. Juist omdat de omstandigheden die ik creëerde steeds beter werden voor mezelf (er ontbreekt eigenlijk niets in mijn leven) kan ik met oprechtheid ervaren dat er zoveel potentie is.

Er is zoveel meer dan mijn eigen leven! Door al dat ‘zitten, luisteren en ervaren’ is er een vuur gaan branden, dat niet meer uitgaat; een liefde die verder reikt dan mijn eigen huis, haard en gezin. Ik krijg de keuze om mijn tijd, liefde en energie weloverwogen aan anderen en onze prachtige Aarde te geven. En ik heb besloten dat ik dat veel meer ga doen!

Wat ik ga ‘doen’ ?

Silent Revolution
You can change your inner and outer experience by envisioning a future that belongs to you. 

Silent Revolution wil een platform zijn, en biedt vrij toegankelijke meditaties gericht op het creëren van een gedeelde hemel op aarde. Iedereen kan meedoen, vanuit je eigen stoel of wandeling in het bos. Ik zal in het begin zelf veel meditaties leiden, maar het is de bedoeling dat juist ook anderen dit gaan doen, omdat de hemel op aarde er voor en door iedereen is.

 Silent Revolution

Change the world with a simple meditation.

Ik ben ervan overtuigd, dat je vanuit je eigen stoel een positieve omwenteling kunt creëren, door je aandacht in relatieve vrijheid te richten op de verandering die je graag wenst te zien in jouzelf én je omgeving. Ik denk dat een belangrijke verandering die we nu in de wereld nodig hebben, een verandering is die van binnenuit komt. Vanuit deze innerlijke ont-wikkeling ontstaat ook de fysieke kracht om andere keuzes te maken, om je stem te laten horen en in actie te komen voor je leefomgeving.

Silent Revolution
Embody a meaningful joy for all living

In deze essentiële thema’s worden meditaties aangeboden:

  • Welzijn, gezondheid en zinleving
  • Relaties (privé, werk en maatschappelijk)
  • Leefomgeving
  • Energie-en economietransitie
  • Ecocyclische productie
  • Gemeenschapszin, vrede en veiligheid
  • Creativiteit en vrijheid

Door concrete meditaties te houden die gericht zijn op concrete veranderingen in de wereld waarin jij en ik leven, hoop ik met Silent Revolution een steen in de wereldomvattende waterkringloop te werpen die tot ver buiten mijn bewustzijn rimpelingen oproept.

Wil jij ook mee mediteren? Of zelf een steentje bijdragen? Jouw bijdrage is zeer welkom, lees verder hoe…

Dit is mijn plan:

  • Iedere week een nieuwe meditatie online zetten op you tube én in een besloten online community platform (dat de naam ZINSTITUTE zal dragen).
  • De meditaties zijn iedere week in ZINTRE waar een aantal mensen live mee kunnen doen en waar de meditatie ook wordt opgenomen op video.
  • Ik kies er bewust voor om ook online een community te creëren zodat er een virtuele, doch fijne plek ontstaat waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en tips en ideeën kunnen uitwisselen.
  • Hier kun je je ook aanmelden om zelf een keer een meditatie op te nemen.

Kan ik dat alleen? Nee, dat kan ik niet. En eerlijk gezegd hoef en wil ik dat ook niet meer. Silent Revolution is voor de gemeenschap… dan kan het ook met behulp van de gemeenschap gecreëerd worden! Er zijn al mensen die meedoen, en ook jij kunt dit nieuwe initiatief ondersteunen! Heel graag zelfs.

  • Het community platform wat ik voor ogen heb, kost 85 euro in de maand, het werkt als een soort virtuele ruimte-huur. Het zou enorm helpen als een aantal mensen willen bijspringen met een gift /ruil, zodat we aan de slag kunnen. We willen het liefst het platform (gratis) toegankelijk houden.
  • We willen graag iedere week een video online zetten, maar zijn zelf niet erg handig met video’s maken. Misschien wil iemand ons hierbij ondersteunen.
  • We zouden het heel gaaf vinden om een introductie filmpje te hebben waarin we uitleggen wat we van plan zijn, zodat mensen weten waarom en hoe ze mee kunnen doen.
  • Als we eenmaal online zijn, is het natuurlijk gaaf als meer mensen ervan afweten en gaan meedoen. Wie weet wil je meedenken met PR of ken je iemand die mooie banners voor ons ontwerpen?
  • We willen meditaties houden die praktisch zijn en ergens over gaan, we nemen bestaande projecten graag als uitgangspunt: eetbare stadstuinen, verbindende communicatie, luisterend ouderschap, auto’s op waterstof, volledig cyclische kledingproductie. Je kunt ons helpen door gave projecten/ideeën  met ons te delen, zodat wij input krijgen om er een meditatie van te maken.

Ondersteun jij ook dit initiatief?

Doe je mee?

Ik hoop van harte dat Silent Revolution een stil, maar krachtig moment creërt voor een hemel op jouw aarde. Dit initiatief is ontstaan vanuit een persoonlijke liefde voor de aarde, de levende natuur, de mens en bovenal mijn liefdevolle gezin. De aarde die we met zijn allen delen en waar we met zijn allen zorg voor dragen.

Wil jij op jouw manier aan Silent Revolution een steentje bijdragen? Bijv. door mee te mediteren, of door een geldelijke bijdrage of door dat je iemand weet die ons misschien kan helpen met het maken van filmpjes. Of op een manier die wij nog niet voor mogelijk hadden gehouden:-). 

Een bijdrage kan ovv van silent revolution naar

https://bunq.me/zijnvolzin

Je ideeën en input kunnen naar
info@zijnvolzin.nl

Ik wens je een prachtige, zinvolle dag!

Laura Jonker

Er was eens… een eigenwijs verhaal

Er was eens… een eigenwijs verhaal

Er was eens een mens die het beste voorhad met zichzelf en haar medemensen. Vol goede moed trok deze mens er dag in dag uit op uit om het leven in haar omgeving een stukje mooier te maken. Dat hoefde niet groots of meeslepend te zijn. De ene keer plantte zij hier een plant, de andere keer deelde zij daar een bosje bloemen uit. Door kleine gebaren zaaide zij meer zin in het leven. Ze deed haar best om zich bezig te houden met die dingen die goed voelden en die goed deden. Eigenlijk was haar leven in het klein best zinvol zoals het was.

 

Totdat op één van haar dagelijkse ommetjes een ander mens voor haar neus bleef staan. Deze mens zag er angstig en gehaast uit. Deze mens leek op zoek te zijn naar iets wat hij, aan zijn uitgeputte en ietwat opgezwollen gezicht te zien, al heel lang niet gevonden had.

 

‘Kan ik u helpen?’ vroeg de zinvolle mens. ‘Nee, jij kunt me niet helpen. Wat ik zoek ligt achter de horizon, voorbij de bergen van afgunst en de zee van misvattingen. Door de woestenij van verwachtingen en het woud van torenhoge eisen moet ik trekken alvorens ik haar vind.’

 

‘Naar wie bent u op zoek dan?’ vroeg de zinvolle mens. De man keek haar met ongeloof aan, was deze mens werkelijk geïnteresseerd in hem of maakte ze contact omdat ze iets van hem wilde? Hij besloot toch te antwoorden. ‘Ik zoek mijn ideale partner, de vrede van voldoening.’

 

‘De vrede van voldoening?’ herhaalde de zinvolle mens? ‘Maar daarvoor hoeft u toch niet zo ver weg te gaan en uzelf bloot te stellen aan al die onzinnige illusies?’

 

De angstige man keek haar met een blik vol argwaan aan. ‘Dus jij denkt dat de vrede van voldoening voor het oprapen ligt? Nou dan heb je het mooi mis, meisje.’ En toen bijna geïrriteerd: ‘Zeg wat ben jij naïef!’

 

De zinvolle mens blikte of bloosde niet op de sneer van de angstige man, want naïef was ze en dat was juist haar kracht. Als een kind keek ze open de wereld in, haar bewustzijn vullend met de goede intenties uit haar hart.

 

‘Ik ken uw levensloop natuurlijk niet, meneer’, zei ze vriendelijk, ‘daarover kan ik dus niet oordelen, maar ik heb de vrede van voldoening toch heus gevonden. Ik vond haar gewoon bij mij in de buurtsuper, toen ik aardappeltjes kocht voor een frisse salade. Ze lonkte naar me vanuit het schap en fluisterde me hoe fijn het was dat ik te eten had.’

 

De man keek de ietwat naïeve doch zinvolle mens aan met ongeloof. ‘Dus jij hoort haar praten vanuit een supermarkt schap?’ ‘Oh ja’ zei ze, ‘ze vertelt me geregeld dat ik dankbaar mag zijn voor wat het leven me schenkt.’ Een besmuikt glimlachje ging over zijn lippen. ‘Tssss. Kinderlijk gedoe hoor.’

 

Onverstoord ging de zinvolle mens verder. ‘Ik zag haar laatst op het dorpsplein van verbinding, toen ik toevallig met een buurvrouw in gesprek raakte. De dag ervoor was ik haar ook tegengekomen in het bos van verlangen, toen ik tussen de bomen liep te mijmeren over waar mijn leven nog naar toe zou gaan. En ik denk dat ik haar ook binnenkort weer tegenkom in het park van ontspanning, waar ik weleens tegen een muurtje uitrust van al mijn werkzaamheden.’

 

‘Werkzaamheden, werkzaamheden.’ riep de man opgedoft uit. ‘En ik moet geloven dat jij werkt? Je ziet er meer uit als een prinsesje dat in leven wordt gehouden door anderen. Je hebt vast een uitkering of een of andere aandoening waardoor jij niet hoeft te werken. Terwijl ik me uitsloof.’ Hij klonk nu werkelijk moe.

 

‘Meneer, ik respecteer natuurlijk uw zoektocht en al uw geploeter, maar ik geloof er niet meer in dat we ons moeten afmatten om onze liefste metgezel in het leven tegen te komen. Zij bevindt zich altijd al onder ons, zo bent u haar voor mij op dit moment!’ Haar ogen straalden terwijl ze de vermoeidheid en angst van het gezicht van de man afkeek. ‘En misschien ben ik haar wel voor u? Ze gaf hem een mysterieuze blik en vervolgde, ‘dank u wel dat u me opnieuw hebt laten zien hoe waardevol mijn leven is.’

 

Zonder aanwijzing draaide de zinvolle mens zich om en vervolgde lichtvoetig haar levenspad. Ze liet de man simpelweg staan. Op het kruispunt van de keuze. Een glimlach borrelde omhoog uit haar eigenwijze hart, ze was vol vertrouwen dat deze man, mocht hij nu niet kiezen, later opnieuw een kans kreeg. Ze wist dat een ont-moeting vol waarheid zich altijd opnieuw aandiende en dat ieder mens altijd opnieuw een keuze kon maken.

 

Ze stak haar neus in een bloemenstruik langs de weg en dacht, ‘mmm lekker, en waar heb ik nu zin in?’

 

Laura Jonker

Waarom ik dit deel? Ik ben hier op aarde om mensen bij hun zin te brengen. Simpel en eenvoudig leven. Van moeten naar zin.

3 juni start een nieuwe cursus, mail gerust info@zijnvolzin.nl of pb me.

 

Hoe breng ik mijn binnenwereld naar buiten?

Hoe breng ik mijn binnenwereld naar buiten?

“Hoe kan ik mijn binnenwereld meer in verbinding brengen met de buitenwereld”, vroeg Madhu (31). Het was de leidende vraag voor een interessante sessie. Aanleiding was de ervaring die ze 7 maanden ervoor had, tijdens onze tweede ontmoeting. In die sessie zag zij zichzelf als klein meisje in een soort glazen bal zitten, in haar eigen kinderkamer, veilig weliswaar, maar ook onbereikbaar voor het gezin en anderen. “Het voelde en zag eruit als zo’n sneeuwbal, met water erin, met van die vlokjes op de bodem, hermetisch afgesloten.” Het was een intense ervaring op dat moment, reden genoeg om aan de slag te gaan. Dat hebben we gedaan, in een periode van zeven maanden kwam ze geregeld langs. Madhu zit sinds die eerste sessie veel beter in haar vel, het is tijd om de proef op de som te nemen. Ik opper dus om nog eens terug te keren tot het gevoel van in een bal zitten, veilig en afgesloten. Dat spreekt haar aan. 

“Ik wil graag een deur in mijn bal bouwen, zodat ik mijn binnenwereld meer manifesteer in de buitenwereld en me tegelijkertijd kan terugtrekken in mijn eigen wereld wanneer ik dat wil.”

Leuke uitdaging voor een Helderheid sessie. Dan leg je een tiental vloerplaten neer met ieder een eigen betekenis. Wanneer je erop staat, verschaf je jezelf informatie uit je onderbewustzijn over hoe je NU met de situatie om kunt gaan. Hoewel het zweverig kan klinken is er niets zweverigs aan.  Je krijgt zeer doelgerichte informatie, waar je in eerste instantie niet zelf op zou komen, maar die wel cruciaal kan zijn om je situatie op een heel andere manier te gaan beleven.

Madhu legt de vloerplaten in een eigen gekozen volgorde (ik weet dat zij houdt van zelfstandigheid en eigen inbreng:-). En begint bij het eerste veld. Daarop staat geschreven BRON, oftewel, de basis van je vraag helder krijgen. Wat is er nu eigenlijk aan de hand?

Ik vraag naar wat zij ervaart. “Ik zie mezelf weer in die bol en ik ben aan het klussen. Ik ben ongeveer 7 à 8 jaar oud, maar ik weet dat ik ouder ben. Ik ben aan het opruimen, schoonmaken. Ik ben aan het opknappen, alsof ik wel weet dat het wel goed geweest is nu. Ik ben ergens klaar voor.” ‘Mooi’ zeg ik. ‘Wat heeft dat meisje in die bal nodig, wat kun jij voor haar betekenen?’ Het is even stil en dan zegt ze stellig: “Ik krijg de boodschap door dat ik aan de slag moet, want zij is eigenlijk al begonnen met die deur. Zij heeft niets nodig behalve dat ik ga doen wat ik zelf wel weet. Actie.” Haar gezicht laat precies zien wat er nodig is. “Aan de slag”.

Ze stapt naar een volgende vloerplaat. “Ik lig in het gras. Ik zie groen gras, ik zie klaprozen, de lucht is blauw.” Het is even stil, dan vervolgt ze. “Ik lig niet alleen, ik ben er met vrienden, ze lachen, ik hoor vogels, we hebben plezier. Zij schaterlachen en we picknicken. Ik ben niet alleen vrolijk, ik ben ook een beetje droevig.” Ik vraag door naar waar ze de droevigheid in haar lichaam kan voelen. “Het verdriet wat ik voel zit in mijn keel, het voelt als een beklemming, een nachtblauw gevoel van spanning.” ‘Waar gaat het over?’ vraag ik haar. “Ik weet het wel. Ik mis het gevoel van kunnen schaterlachen, onbezorgdheid, gevoel van verbonden zijn. Het lijkt sinds een aantal jaar of al mijn gevoelens wat afgematter zijn, dan voorheen. Zowel in de hoogte als in de diepte. Alsof ik altijd maar ergens op de achtergrond bezig ben met werk en niet echt kan voelen.” ‘Kom je weleens buiten?’ vraag ik. “Ik? Nee, niet echt, nou ja om te fietsen van de ene plek naar de andere.” Het is even stil en ze laat de ervaring een laagje dieper binnen. Dan veel vrolijker zegt ze:”Oooh, ik moet gewoon mijn naaimachine weer oppakken, gewoon meer gaan leven!” Er lijkt een kwartje gevallen. 

“Er is zoveel meer dan geluk halen uit mijn werk, er is zoveel meer dan wat ik nu doe. Ik ga gewoon meer wandelen in het bos, gewoon om de wandeling, of in het park liggen, gewoon wandelen om het wandelen en niet omdat ik er iets mee moet. Met vrienden zijn.”

Een stuk opgeluchter beweegt ze na deze ervaring naar een volgende vloerplaat. Het blijft lang stil. Dan begint ze te vertellen: “Hier ben ik ineens ouder, ik ben in het bos en ik zie alles gefocused, alsof ik inzoom op alle kleine details. Oh en ik zie kinderen. Ik ben met een aantal kinderen en ik leg hen iets uit over de natuur. Ik voel me hier rustig, ontspannen, alsof ik mezelf wil vertellen dat ik een keuze kan maken, dat ik alles wat niet bijdraagt aan dit gevoel, dat ik dat achter me kan laten. Alsof ik mezelf laat zien dat als ik het achter me kan laten, het kan loslaten en ook kan afsluiten.” Ik vraag haar welke keuze zij in deze situatie dan heeft gemaakt, waardoor ze in dit fijne, rustige gevoel terecht is gekomen. “Het gaat om vertrouwen, ik vertel mezelf hier dat het goed komt, dat ik vertrouw heb en niet te veel moet nadenken. Ze [mijn oudere zelf] zegt letterlijk tegen me: heb vertrouwen, het komt wel goed.”

Dan is het tijd voor de laatste vloerplaat waar REALISATIE opstaat. We herhalen de vraag: “Ik wil graag een deur in mijn bal bouwen, zodat ik mijn binnenwereld meer manifesteer in de buitenwereld en me tegelijkertijd kan terugtrekken in mijn eigen wereld wanneer ik dat wil.” Madhu staat op de vloerplaat en krijgt vrijwel meteen een helder beeld. “Ik zie weer die bal, maar het gevoel is anders. Ik heb niet echt een bal of een eigen wereld nodig om mezelf in terug te trekken. Het hoeft er niet meer zo fysiek uit te zien. Er gebeuren nu verschillende dingen tegelijkertijd. Ik zie mezelf in die bol én ik zie allemaal vrouwen om mij en mijn bal heen staan. Als ik inzoom zie ik dat ik al bijna de bal van binnenuit kapot heb gemaakt, ik heb net als bij een klein vogeltje in een ei al bijna een barst in de schaal gemaakt. De vrouwen die erom heen staan, dat gaat eindeloos door. Alsof ik omringd wordt door oneindig veel vrouwen, moeders van moeders, oma’s van oma’s. Ze lijken klaar te staan voor het moment dat ik uit mijn bal kom. Nu snap ik het. Als ik uit die bol stap ben ik geen meisje meer, maar een vrouw! Ik voel de betekenis. Door uit de bol te stappen maak ik verbinding wat is, wat was en wat gaat komen, en dáárin ligt een diep vertrouwen. Dat vertrouwen wat ik nodig heb om te kunnen manifesteren wat ik graag wil manifesteren.”

Madhu is moe èn helder als we stoppen om de sessie met een kopje thee af te sluiten. “Pfff, zo. Hier kan ik weer even verder mee.” Dat geldt voor ons beiden, hoe de ervaring van een beeld uit het eigen bewustzijn meer kan zeggen dan alle woorden bij elkaar, verbaast me keer op keer opnieuw. Wat een prachtwerk heb ik toch.

X
X