Blog over zelfzorg, meditatie, retraite, zingeving… en natuurlijk ZINLEVING
Zintuïtie: Jouw levenszin achter het stuur
Kennis is waardevol, maar kan je ook verwijderen van je eigen kompas. Op het Pad van Zinleving is kennis daarom een metgezel, geen stuurman. Je levenszin is uniek en vraagt niet om beheersing, maar om ruimte om gehoord, gevoeld en geleefd te worden. Daarom introduceert Laura het begrip zintuitie: ontspannen, actief en creatief in contact staan met je levenszin en steeds beter herkennen wat voor jóu klopt.
Dit moment is belangrijk
Dit moment is belangrijk.
Ben jij aanwezig in jezelf, in dit leven?
Kun je voelen hoe bijzonder dit simpele, onopvallende moment is waarop jij deze woorden leest? Lees dan verder om te weten hoe het leven jou juist dit moment uitnodigt om er helemaal voor te gaan.
Opruimen en vertrouwen: dag 9
Je hoeft niet alles te bewaren om te behouden wat van betekenis is geweest. Sterker nog: misschien is dat ook wel een vorm van vertrouwen. Vertrouwen dat alles wat werkelijk belangrijk voor je is, op de een of andere manier in je is opgenomen. Dat je het hebt meegenomen, ook als je het niet meer letterlijk om je heen hebt. Dat geldt natuurlijk ook voor de dingen die minder prettig zijn geweest. Ook die kunnen in je lijf en je systeem zijn gaan zitten. Ervaringen laten sporen na. Maar juist daarom vind ik het zo mooi om te beseffen dat ook alles wat goed voor je is geweest, ergens in je is gaan zitten. De lessen, de liefde, de moed, de plezierige momenten, de inzichten. Je hoeft ze niet allemaal vast te houden om ze mee te nemen. Daar mag ik op vertrouwen.
Ruis: dag 8
Een van de fascinerendste dingen waar ik als kind naar kon kijken was deze ruis op het televisiescherm. Random stipjes, of eigenlijk waren het niet eens echt stipjes. Een soort combinatie van stipjes en vlekjes, voortdurend in beweging. Geen moment hetzelfde. Het had iets hypnotiserends. Je kon erdoor gegrepen worden, omdat er steeds iets veranderde terwijl je tegelijkertijd helemaal niets zag. Het bleef ruis.
Ineens denk ik: misschien is dat precies wat er op zo’n nacht als nu in mijn hoofd gebeurt. Gedachten die opkomen, verdwijnen, elkaar opvolgen en elkaar soms ook tegenspreken. Zorgen over dingen die nergens over gaan, associaties die nergens naartoe hoeven, vragen waar helemaal geen antwoord op hoeft te komen. Mijn hoofd kan zich werkelijk bezighouden met “iets dat niets is”. Met ruis. Is dat erg? Nee, helemaal niet. Want het is nogal verleidelijk om iedere gedachte die zich aandient serieus te nemen. Alsof alles wat je denkt iets betekent, alsof je iedere vraag moet beantwoorden, ieder probleem moet oplossen en iedere gedachte moet onderzoeken.
trouw blijven aan mezelf: dag 6
Trouw blijven aan jezelf. Het is me nogal een opdracht. Want wie ben je zelf? En wie was je vroeger? Wie ben je nu en wie zal je nog worden in de toekomst? Kun je trouw blijven aan iemand die nog niet is ontwikkeld, die nog niet is doorgekomen of misschien zelfs nog niet geboren is? Want delen van ons zijn er nu misschien nog niet, maar over vijf jaar misschien wel.
Losse draden en flarden in je hoofd: dag 7
Gevloerd door een griep Hoppa, daar begint het al. Is mijn leven wel interessant genoeg om over te schrijven? Maak ik wel dingen mee die anderen kunnen zinspireren? Natuurlijk schrijf ik deze stukjes ook voor mezelf. Dat is altijd het geval als je een dagboek...