Wat er al die tijd al zat: dag 2
Wat er al die tijd al zat
Nu ik besloten heb om iedere dag minimaal vijf minuten te nemen om in te spreken wat ik zie, wat ik hoor, wat ik proef en wat er als gedachten door me heen gaat, voel ik een enorme stroom van energie.
Alsof ik mezelf heb toegestaan een kanaal open te zetten waar iets al jarenlang op heeft liggen wachten. Ik zie allerlei momenten voor me waarop ik eigenlijk al bezig was met wat ik nu aan het doen ben.
Vrijer spreken, vrijer bewegen
Ik zie ook de blokkades die er toen voor zorgden dat het niet kon. Dat ik nog niet durfde. Maar ook dat de mensen om me heen op dat moment meer van mijn energie nodig hadden dan ikzelf.
En dat is goed. Het is goed om er voor anderen te zijn en je tegelijkertijd te realiseren dat jouw tijd altijd komt.
Er komt een moment waarop sluiers vallen en je helderder gaat zien. Een moment waarop blokkades doorbroken worden en je vrijer kunt bewegen. Een moment waarop innerlijke remmingen verdwijnen. En soms weet je niet eens precies waardoor. Of hoe.
Je merkt alleen ineens: ik spreek vrijer. Ik beweeg vrijer. Ik laat meer van mezelf zien.
De laatste dagen zie ik steeds die indrukwekkende beelden voor me van de rivier in Nepal die in één enorme stortvloed zoveel levens wegvaagde. De schrik en de plotsheid. De enorme hoeveelheid water die zich in korte tijd een weg naar beneden baande.
Het beeld laat me niet los.
Want soms kan zoiets op gevoelsmatig vlak ook in ons leven gebeuren. Er kan ergens zo lang druk zijn opgebouwd dat het moment komt dat het niet langer gaat. Dat er iets breekt. En juist daarna komt er iets anders vrij. Iets wat eerder nog onbekend was.
Een lichter hart
Ik voel me gelukkig niet als een wild razende rivier die alles om zich heen meesleurt. Maar ik voel wel de essentie van wat er gebeurt als je een ingehouden kracht eindelijk weer laat stromen.
Mijn hart voelt lichter. Mijn blik is weer gevuld met blijheid, in plaats van alleen met de blokkade die er daarvoor zat.
En ondertussen gebeurt er nog iets anders.
Doordat ik mijn huis aan het opruimen ben, kom ik ineens oude filmpjes tegen van mijn kinderen en van de jongere jaren van mijn toenmalige gezin. Mijn huidige gezin heeft opnieuw een nieuwe vorm aangenomen. De man die jarenlang naast me stond in het gezin is vertrokken.
Ruimte maken
En hoe pijnlijk dat eerst was, nu voel ik ook weer het wonder. Het is wonderlijk hoe het leven — mij in ieder geval — telkens weer uitnodigt om flexibel te zijn in relaties. Om niet te veel vast te willen houden aan het oude, maar er wel op een gezonde en liefdevolle manier op voort te bouwen.
Mijn heden betekent op dit moment regelmatig: ruimte maken. Een frisse wind door het huis. Een frisse wind door spullen. Zelfs een frisse wind door herinneringen.
En wat een cadeau om die oude filmpjes juist nu terug te zien.
Ik zie mezelf als moeder. Met zoveel enthousiasme, creativiteit en plezier. Ik zie hoeveel energie ik had in het contact met mijn kinderen. Hoeveel ik genoot van hun kinderlijke aanwezigheid. Van hun ontdekkingen en hun manier van kijken. Van hun spontane manier van spelen.
Ik heb consequent geprobeerd daar ruimte aan te blijven geven. Maar soms is er simpelweg te veel op je bordje. En gaat het niet.
Maar nu.
Nu beleef ik het opnieuw.
De vrijkomende kracht laat me ervaren: ik ben nog steeds diezelfde moeder. Vol enthousiasme en creativiteit. Vol leuke plannen en gekke ideeën. Alleen een paar jaartjes ouder.
En heel bewust zeg ik tegen mezelf en het universum:
Ik beleef het opnieuw. Het is er nog. Ik ben er nog.
Mijn kinderen zijn inmiddels groter. En ineens voelt het alsof er drie ontzettend leuke mensen op me staan te wachten. Alsof er zoveel mensen zijn met wie ik contact kan maken. Met wie ik fijne, bijzondere, levendige momenten kan beleven.
Wat een heerlijk vooruitzicht.
Misschien is dat ook wel een vorm van zinleving: niet alleen terugkijken naar wie je was, maar ontdekken welke delen van jezelf opnieuw tot leven willen komen.
En misschien is dat vandaag wel een vraag voor jou:
Waar zit jouw energie die weer wil gaan stromen?
En met wie zou je vandaag contact kunnen maken als je jezelf toestaat die energie ook werkelijk te laten stromen?
Heb je zin om een keer kennis te maken?
Of mee te mediteren met mijn fijne meditatiegroep op maandag 20:00 en woensdag 19:30 (dat kan ook online)?
Of lijkt het je wat om mee te gaan op een retraite vakantie?
Wil je het pad van zinleving leren kennen? De methode leren kennen of gaan uitdragen?
Verlang je meer te doen waar je hart voor klopt?
Stuur me gerust een mail infoatzijnvolzin.nl of neus rond op de site.
