Als je de lat minder hoog wil leggen

Als je de lat minder hoog wil leggen

Wanneer je iets in je mars hebt of iets wilt bereiken, is het verleidelijk om de lat hoog te leggen. Ik zie het genoeg gebeuren in de gesprekken in ZINTRE. Sommigen krijgen er te veel stress door, anderen slaan dicht en weten niet meer hoe ze in beweging komen.

Hoe zorg je dat je niet een te grote tik van de prestratiegedreven molen krijgt? En wel op een zinvolle manier je doelen haalt?

bestraffend vingertje

We wijzen nog weleens met een bestraffend vingertje naar onszelf als we de opgelegde lat niet halen, of als we niet in actie komen, voor iets wat we eigenlijk willen doen. Ik heb sinds een aantal jaar een riedeltje nuchtermakende en zinlevende vragen in mijn binnenzak. Ik stel ze mezelf (of via een ander)* als ik merk dat ik geleefd wordt door mijn eigen lat. Dat het lat-ophogen soms ongemerkt gaat, is begrijpelijk als je om je heen kijkt naar het aantal beelden dat we voorgeschoteld krijgen: van awards, degrees, nummers 1, targets, en heeeeeeel veel cijfers en nummers. En ja dat kan opstressend of verlammend werken.

Onthoud dat de reis, de ontwikkeling, het plezier oplevert, dat de lat overspringen een beloning is voor het proces ernaartoe!!!

Een aantal zelfregulerende vragen

1. Wat wil ik nu echt?

Laat even alles gaan en keer om naar een leeg vel, ga terug naar een blanco pagina in je hoofd en hart. Ook al zit je er midden in. Wat wilde je ook alweer echt, tijdens het moment van ‘beginnen’, tijdens het moment van dromen? Waartoe werd je in beweging gebracht, wat was het idee of gevoel dat je pakte? Dit is de vonk die het zuiverst weergeeft waar jij je mee bezig wilt houden. Hoe dichter je bij die vonk blijft, hoe realistischer je plan wordt.**

Hier helpt creativiteit: schrijf het op, maak er een tekening van, klei een beeld wat [al is het lekker kneuterig] je bij de realistische droomles houdt. Jouw droom heeft kans van slagen als je dichtbij je vonk blijft en weet wat je wilt.

2. Wat gebeurt er werkelijk als ik het niet haal?

In onze hoofden gebeuren de ergste rampen, aangevuurd door allerlei mediabeelden, die door hun schokkendheid, of hun rauwheid, ons meer bij blijven dan de succesverhalen, waarin het ‘gewoon’ goed is. Scheid zin van onzin. Hoe erg kan het zijn, als je de lat wat lager legt? Hoe rampzalig is het als je een onderdeel van je plan even laat varen voor later of overlaat aan een ander? Wie zijn er werkelijk de dupe van als je het naar eigen denken niet goed doet?

3. Wat doen anderen, waar ik me door laat afremmen of juist opstuwen?

Krijg helderheid over de ongemerkte invloed die anderen op je hebben. De stemmetjes in je hoofd, zijn die allemaal van jou, of hoor je je vader nog nagalmen of je moeder waarschuwen. Is dat de juf of meester die je vertelde dat je het veel te moeilijk zou zijn voor je? Behartig je ook je eigen wensen, of voer je alleen maar uit wat je baas wil? Ben je stiekem haar / zijn droom aan het vervullen, terwijl jouw droom een heel andere is? Heb je door welke verwachtingen je ongemerkt invult?

Welke woorden / beelden hebben invloed op je, waardoor je juist in actie komt (terwijl je ook nog even kon genieten) of waardoor je juist niet in actie durft te komen (terwijl je daarmee misschien een leuke ervaring misloopt)?

Beïnvloeding gaat snel en ongemerkt, dwz buiten ons bewustzijn om. Recent onderzoek heeft bevestigd dat de amygdala (het gedeelte in onze hersenen dat gevoelens activeert) al intens reageert als het een beeld ziet van twee bedreigende ogen voor een duur van twee hondersten van een seconde. Oftewel een beeld dat we onmogelijk bewust kunnen oppakken, heeft al wel een effect in onze hersenen en daarmee in ons lichaam***. Dat pleit des te meer voor regelmatige activiteiten als sporten, buiten in de natuur zijn en mediteren, waarin de hersenen de overprikkeling kunnen ontladen.

4. Waar haal ik het meeste plezier uit?

Een lat kan ongemerkt hoger en hoger worden. Om de opwaartse spiraal te stoppen is het zinvol om te beginnen met het meest aardse en tegelijkertijd duurzaamste: waar haal je nu op dit moment het meeste plezier uit? Dat kan ook het afronden van een rottig taakje zijn. Krijg je voeten weer op de grond, je hart in een opgeluchte stemming en ga iets doen waar je plezier van krijgt.

5. En de vraag die altijd geldt: Wat kan er nu?

Een lat kan niet alleen ongemerkt hoger worden, maar ook groter en groter, zodat ons hele blikveld erdoor in beslag genomen wordt.

We kunnen nergens anders meer aan denken dan dat wat we NOG NIET BEREIKT hebben.****

Zorg dat de lat niet het hele speelveld vult, maar dat er ruimte blijft voor spelen tijdens het werken / doelen behalen. Dus wat kan er nu? Sta jezelf toe om in ieder geval één resultaat te bereiken. Dat kan ook zijn, dat je een dag gaat zitten om structuur en prioriteit te krijgen in je taken, wat is het eerste belangrijke en wat daarna.

De beste remedie voor te hoge latten is uiteraad 😉 je eigen om je ZIN te vinden

*Loop je vast in jezelf, vraag dan een ander om je te helpen met spiegelen. We hoeven niet alles ZELF op te lossen!!!

**realistisch betekent hier uitvoerbaar. Want je dromen mogen groot zijn, als ze maar dichtbij jouw hart liggen. Je snapt zelf ook wel dat je het uitvoeren van een droom voor een ander misschien minder haalbaar is dan je zou denken / hopen / wensen.

***Boeiend, krachtig en vol openbaringen: het boek van hoogleraar klinische psychologie Paul Verhaeghe: Intimiteit

****Voor een opgeruimd blikveld kijk ook eens naar de techniek van David Allen: Getting things done

een wens voor jou

een wens voor jou

 klik hier voor een kort filmpje van mij voor jou

Ik wens je een jaar vol verbinding, met jezelf, je diepere drijfveren en de mensen om je heen. Een jaar waarin je jezelf vrijelijk kunt uiten, in je gedachten en gevoelens. Een jaar waarin je je verlangens erkent en ze langs een liefdevolle lat legt opdat ze werkelijkheid kunnen worden in je daden. Een jaar waarin keuzes maken je plezier schenkt omdat ze je de kans geven om werkelijk ergens voor te gaan. Een jaar waarin je wonden omgezet worden in wijsheid.

Denk je nu ; dat kan nooit! Dan wens ik je ook nog een jaar zonder schuldgevoelens, schaamte en gevoelens van onvolkomenheid. Kortom ik wens je een jaar waarin jij jezelf bent, blijft en altijd zult zijn, want jij bent precies goed zoals je bent!

Heb jij goede zin in dit jaar?  Laat jij je ZIN leidend zijn in de dingen die je doet. Je weet het toch, je hoeft niemand zin te geven, je hoeft het niemand naar de zin te maken, je mag volledig jouw ZIN volgen en uitvoeren. Want dat is toch waarvoor jij geboren bent? Je ZIN leidend laten zijn, heeft effect! Als een heuse richting aanwijzer houdt deze ZIN het overzicht in een toch wel druk en regelmatig onoverzichtelijk bestaan. Want wat kan er veel op een dag gebeuren en aan nieuws je wereld binnen’dringen’. Jouw ZIN wijst je erop wat je kan ‘doen’ in deze relatieve chaos die je bij tijd en wijle omringt. Een chaos die ook nog eens voelbaar is als emoties en verstorende gedachten over jezelf en anderen. Je ZIN helpt je te herijken in het antwoord op de vraag: “wat ga ik nu doen?” Nou dat begint bij heel heel simpel… waar heb je zin in?  Denk je nu: Is het echt zo simpel? Dan zeg ik. Ja!

Wil jij dit jaar een verschil maken voor jezelf? Geef jezelf ZIN cadeau, als een abonnement op ZIN. Nee, niet dat tijdschrift. Maar jouw enige echte eigen ZIN. Vertel me… waar heb jij ZIN in? Ik vertel je waar ik ZIN in heb. Iets dat ik ook nooit voor mogelijk had gehouden…. mediteren.

Ja, heus, Ik heb inmiddels echt ZIN in mediteren. Omdat me steeds meer duidelijk wordt hoe waardevol het is om stilte en de krachtige verbinding die daarin ervaarbaar is toe te laten. Ik krijg de vetste adviezen, de krachtigste inzichten, de meest liefdevolle gevoelens dankzij meditatie.

Ik ga er dit jaar dan ook echt voor om de meditatie lessen meer op de kaart te zetten. En ik zou het super vinden als jij met me meedoet!

De traan die bevrijdt

beeldmerk_gevuld_divers_32_rgbEen kort verhaal dat ik in 2005 schreef na aanleiding van een meditatie. Wanneer je pijn, verdriet, woede, kortom het menselijk lijden toestaat in je eigen hart, kan dit je diepgaand bevrijden, niet slechts voor eenmaal, maar voorgoed. Daar ligt het begin van mededogen voor je eigen bestaan en dat van alle andere levende wezens.

Het was paasmorgen, een grijze zondagmorgen. Haar vriendinnen waren al vroeg op, zij ook, maar ze had nooit zo’n behoefte om op dit vroege uur uitgebreid te gaan kletsen. Ze zei dat ze ging mediteren op het balkon. Het was buiten nog koud. Ze legde kussens neer, zodat haar billen niet de koude betonnen vloer van het balkon raakten. De slaapzak sloeg ze om zich heen. Hehe! Even rust. “Paasmorgen”, dacht ze. En meteen kwam het woordje “lijden” erachter aan. Wat dat was wist ze nog steeds niet. Lijden. Ze dacht dat ze instinctief wist wat het betekende, maar zeker hierover was ze niet. Ze dacht ook dat ze zelf vaak gevoelens van lijden voelde. Dat was, en dat wist ze wel zeker, niet hetzelfde als lijden, ze vond niet dat ze leed. Ze voelde alleen soms gevoelens van lijden. Nu ze zo stil zat, een deur verder dan haar vriendinnen, midden in een vreemde stad, op een koud balkon, kwamen deze gevoelens opnieuw op. Heel makkelijk ging dat, het gevoel was bijna altijd latent aanwezig. Het verborg zich vlak onder haar huid.Ze ging zitten en opende haar hart. Ze opende haar hart en bad dat ze de betekenis van lijden kon opdiepen uit deze ervaring.

Haar gebed werd ingewilligd. In haar hart ontstond een traan. Het lijden van de gehele mensheid kwam bij elkaar in deze traan. Ontelbare gezichten verwrongen van pijn, angst, verdriet, woede werden weerspiegeld in de traan. Zoveel menselijkheid in een enkele druppel. De traan vloeide in haar hart. Hij zwom er rond maar wilde dolgraag het daglicht zien. De traan wilde gelaten worden, zoals men een schip te water laat. De traan wilde gehuild worden. Opnieuw werd haar gebed verhoord. Haar hart liet de traan vrij. Zij voelde de zachte beklemming van verwrongen gezichten in haar binnenste, beklemming van lijden wat bevrijd wil worden. Het lijden van de mensheid rolde over haar wang en spatte uiteen op haar benen. Ze had het lijden van de mensheid in die enkele traan mogen voelen en kunnen bevrijden. Zo werd zij zelf ook bevrijd op deze grijze paasmorgen.

18 OKTOBER 2015

Herfst Seizoensmeditatie

Loslaten en weer opladen. Zit je iets dwars en lukt het je niet los te laten? Zit je voor je gevoel te veel binnen of opgesloten in jezelf? Wil je kracht en ontspanning opdoen door lekker buiten te zijn? Doe mee met deze meditatiemiddag op een schitterende locatie.

Een hele middag buiten zijn op de prachtige Ommuurde Tuin, een biologische tuinderij en theeschenkerij, voel je je verbonden met de natuur en veranderende energie van de herfst. Maak ruimte voor stilte en laat los wat je niet meer nodig hebt. Gebalanceerd en uitgerust weer terugkeren naar huis!

PROGRAMMA: Een energieke ontspanning met chi kung bewegingen wordt gevolgd door een stilte meditatie, begeleidt door Laura Jonker. De tuinster Esther Kuiler vertelt over hoe zij leeft met de natuur en hoe haar dit inspireert in haar dagelijkse leven. We maken een stilte wandeling door het betoverende beekdal. Zachte en verstillende yogaoefeningen met yogadocente Esther van Eersel brengen ontspanning.

Ervaring met stilte, meditatie of yoga is niet nodig. 

Tijdstip: zondag 18 oktober 13.00-17.00

Kosten: 25 euro per persoon incl hapje en drankje tussendoor

Locatie: Ommuurde Tuin, Kortenburg te Renkum

Opgave:infoatzijnvolzin.nl

De herfst is een periode van verandering en afscheid nemen van de warmte en de uitbundigheid van de zomer. Het is tijd om je meer terug te trekken en naar binnen te keren. Dit zie je ook in de natuur gebeuren. Alles in de natuur trekt zich terug; de levenssappen trekken zich terug naar de wortels, de bladeren verkleuren en vallen van de bomen, de oogst is bijna afgelopen. De dagen worden korter, het wordt kouder. De herfst is bij uitstek het seizoen dat ons helpt om los te laten.

Deze middag kun je op zichzelf volgen of in een reeks van de veranderende seizoenen, 5 maal per jaar. Je kleedt je op het seizoen, we zijn veel buiten, maar kunnen ook naar binnen bij slecht weer. De stiltemomenten, de yoga oefeningen en de rondleiding door de schitterende tuin zijn aangepast aan het seizoen.

 

 

 

12 april stiltedag Ontmoet je zachte zelf

In de stilte is tolerantie mogelijk voor de complexiteit van onszelf. We kunnen er onszelf ontmoeten zoals we zijn. We kunnen vrede sluiten met onszelf. Maar wat precies is dit zelf dat we zijn?

Een bijzonder stille dag met leraar Andrew Peers, keltisch boeddhist uit Schotland. Andrew heeft 20 jaar in het klooster gewoond, is toen uitgetreden, meditatieles gaan geven en werkt nu als schrijver en in de heuvels van Schotland. Hij draagt zoveel zachtmoedigheid in zich dat het een weldaad is om met hem te kunnen “zitten”.  Tijdens de meditatiedag zullen we stil zijn en er is ruime gelegenheid om uit te wisselen. Andrew kan veel “duiden” en daarmee ruimte bieden aan een nieuwe kijk, een nieuw inzicht in jezelf.

Datum: Zondag 12 april:10.00-17.00. Max 10 deelnemers. VOL=VOL

Locatie: Atelier ZIJNVOLZIN, Leeuweriksweide 144, Wageningen

Kosten: Kosten €50 incl bio lunch.

X
X