Geen routine, in beweging blijven
Het voelt vandaag alsof ik iets mag afsluiten.
Ik loop uit het water en voel me verfrist en goed afgekoeld. Het water is bijna even koud als de temperatuur buiten. Het is een gekke gewaarwording: de droge kleren die ik over mijn nog vochtige huid aantrek, geven me ineens een soort ingepakt gevoel. En toch loop ik terug op mijn open sandalen. Dat wil ik deze herfst eigenlijk zo lang mogelijk volhouden.
Een mooie les, twee keer zelfs
Ik kreeg vandaag een mooie les. Eigenlijk kreeg ik hem twee keer.
Terwijl ik terugloop, ben ik me ineens heel bewust van wat ik aan het doen ben. Vier dagen geleden nam ik het woord routine vol verlangen in mijn mond. Ik wilde een routine creëren. Iets wat me een nieuw houvast zou geven. Maar vandaag realiseer ik me dat routine misschien helemaal niet het woord is dat ik zoek.
Sterker nog: ik krijg er inmiddels bijna jeuk van. Ik zal je vertellen waarom.
Ik kwam aanrijden en zag een reiger op een paal staan. De dag ervoor had ik daar een aalscholver gezien en op de allereerste dag had ik meeuwen gefilmd op precies diezelfde paal. Zonder na te denken pakte ik mijn telefoon en maakte een foto van de reiger.
Maar deze keer maakte ik niet eens contact met het dier.
De andere dagen had ik dat wel gedaan. Ik had gekeken, contact gemaakt, gefilmd, nog meer gekeken. Nu was het alsof ik vooral bezig was met het herhalen van wat ik de dagen ervoor had gedaan. Alsof ik een beeld wilde vastleggen omdat het herkenbaarheid gaf. Een herhaling. Een vorm van vastigheid.
En precies op dat moment vloog de reiger weg. En stond dus niet op de foto.
Alsof hij me even kwam vertellen: nee hoor, zo werkt het niet.
Ik zette mijn fiets neer en liep verder over het pad dat ik inmiddels een aantal weken regelmatig volg. Het pad waarvan ik dacht: dit wordt mijn routine.
Maar ineens voelde ik onrust in mijn hart.
De avond ervoor hadden twee mensen gezegd dat ze zouden stoppen met mijn meditatiegroep. En dat raakte me. Ik ben voor mijn gevoel een jaar uit de running geweest. Een jaar waarin mijn leven behoorlijk op zijn kop heeft gestaan en waarin ik vaak niet kon zijn zoals ik graag wilde zijn.
Nu voelt het alsof ik terug ben. Vernieuwd. Klaar om vervolgstappen te zetten. Zonder de zwaarte en de soms bijna blinde paniek die ik het afgelopen jaar heb gevoeld.
En toch was die onrust er.
Routine is niet blind herhalen
Ik had mezelf afgesproken dat ik een routine zou hebben, dus ik wilde gaan inspreken. Ik pakte mijn telefoon, drukte op de opnameknop en begon te praten.
Niks. Nog een keer.
Weer niks.
Potverdorie. Net nu ik had bedacht hoe dit moest werken, functioneert de techniek niet meer
Tijd om aanwezig te zijn
Bij de derde keer dat ik op de knop wil drukken, kijk ik op.
En daar staat een gigantische roofvogel boven me te bidden.
Een visarend.
Als je ooit een visarend hebt zien bidden, weet je misschien wat ik bedoel. Het is alsof er een lange balletdanseres boven je staat te dartelen in de lucht. Ik kan het bijna niet anders omschrijven.
Ik liet mijn telefoon zakken.
Want ineens wist ik: ik hoef helemaal niet in te spreken. Het was nog helemaal geen tijd om iets vast te leggen. Het was tijd om aanwezig te zijn. Om het gras onder mijn voeten te voelen. En eerst eens die onrust te laten wegstromen in de rivier die me zo dierbaar is.
Ik heb minutenlang naar de visarend gekeken. Naar zijn dans boven de golvende Rijn. Het was een wonder om zo’n groot dier zo behendig en soepel door verschillende luchtlagen en windvlagen te zien bewegen. Af en toe liet hij zich vallen, richting een vis.Â
En terwijl ik keek, gebeurde er iets in mij.
De onrust zakte. Bij het water gekomen, maakte de rivier het verder af. Het koude water om mijn lijf. Mijn vingers die zich spreidden en als voelsprieten de waterige ruimte verkenden. Vrijheid.Â
Je levensstroom op gang houden
En toen dacht ik aan iets wat Marleen, iemand uit mijn allereerste Pijn- en stressvrij-groep, gisteren tegen me zei.
Ze zei:
“Ik krijg een enorm opgesloten gevoel van het woord routine. Alsof je zonder routine niet kunt leven ofzo. Als ik jou hoor vertellen wat je doet, vind ik het woord routine niet passen. Wat jij doet is je leven op stroom houden.”
En ja. Dat is het precies.
Ik zoek geen routine.
Ik zoek manieren om mijn leven in beweging te houden.
Zoals die visarend. Hij herhaalt niet steeds hetzelfde rondje. Hij beweegt mee met de lucht. Hij voelt de wind. Hij kijkt. Hij wacht. En als het moment daar is, duikt hij.
Misschien is dat wel veel meer wat ik bedoel met houvast.
Niet iets wat mij in een herhaling vastzet, maar juist iets wat mij helpt om in beweging te blijven. Op mentaal vlak, op gevoelsniveau én fysiek. Dan kan ik vandaaruit ook de spirituele beweging volgen.
En dan te duiken
En ineens voelt het heel logisch wat er nu in mijn werk gebeurt.
Ik mag weer nieuwe deelnemers vinden voor de prachtige dingen die ik doe. Dat voelt soms spannend. Soms bekruipt me de angst: heeft wat ik heb opgebouwd nog wel een plek? Zijn er nog mensen die hierop zitten te wachten?
Maar als ik eerlijk ben, weet ik het antwoord allang.
Ik heb de afgelopen jaren iets ongelofelijk moois neergezet. Iets waar ik steeds opnieuw zulke positieve reacties op krijg. Ik hoef niet bang te zijn dat het geen plek heeft.
Ik hoef alleen maar in beweging te blijven.
Te kijken.
Te luisteren.
Te voelen.
En soms, als het moment daar is, te duiken.
Pijn en stress VRIJ✨
Laat dát mijn nieuwe houvast zijn op het pad van zinleven.
Geen routine. Maar een manier om mijn levensstroom op gang te houden.
En precies die beweging voelt voor mij op dit moment ook verbonden met Pijn en stress VRIJ✨. Wat daarin voor mij het allerbelangrijkste is geweest, is niet alleen dat ik iets heb ontwikkeld voor anderen. Het is dat ik zelf opnieuw die energie en kracht heb teruggevonden.
En die wil ik graag doorgeven.
In de week van 22 september geef ik daarom twee proefsessies voor Pijn en stress VRIJ✨.
Pijn en stress VRIJ✨ leven!
Omdat ik voel: dit is wat er nu door mij heen wil stromen.
Dus als je nieuwsgierig bent en wilt ervaren wat dit voor jou kan betekenen, neem dan contact met me op.
Misschien hoef je helemaal geen nieuwe routine te creëren.
Misschien is het tijd om jouw leven weer op stroom te brengen.
Heb je zin om een keer kennis te maken?
Of mee te mediteren met mijn fijne meditatiegroep op maandag 20:00 en woensdag 19:30 (dat kan ook online)?
Of lijkt het je wat om mee te gaan op een retraite vakantie?
Wil je het pad van zinleving leren kennen? De methode leren kennen of gaan uitdragen?
Verlang je meer te doen waar je hart voor klopt?
Stuur me gerust een mail infoatzijnvolzin.nl of neus rond op de site.