Beste ZIN in het PARK,
 
ed23e1a1cfd7d631aee2a9f10e65fd88
 

Ik informeer en inspireer je graag. Je staat al langer in mijn bestand om deze nieuwsbrief te ontvangen, omdat je ooit bij me op cursus bent geweest, een massage hebt besteld of omdat je me daar op een andere manier toestemming voor hebt gegeven. Ik wil dat graag blijven doen; door niets te doen geef je mij opnieuw toestemming om jouw email adres te blijven gebruiken voor updates over zingeving, meditatie en persoonlijke ontwikkeling. Je kunt HIER je gegevens aanpassen of wijzigen. Wil je deze nieuwsbrief niet meer ontvangen, dan kun je je HIER uitschrijven. Oh ja, ik zal je gegevens nooit met derden delen, daarvoor heb ik een Privacy Statement opgesteld, wat je HIER kunt lezen.

 
 

Sla jij ook je vleugels uit?

Net als deze vlinders, kunnen ook wij onze denkbeeldige vleugels uitslaan. Wachten we  op een teken? Willen we eerst zekerheid? Zoeken we vaste grond onder de voeten? Denken we dat we de verkeerde keuze kunnen maken? Vinden we dat we nog niet uitontwikkeld zijn in onze pop-fase? Hebben we nog te veel pijn van oude ervaringen?

Zoveel redenen kan een mens aandragen waardoor haar vleugels opgevouwen blijven en alles blijft bij het oude. Om in een cocon te blijven en te wachten op betere tijden.

Begrijp me goed, de rijpingsfase van een pop is heel wezenlijk. Maar uiteindelijk zit de rups in haar cocon om vlinder te ZIJN.

Ontelbare keren kunnen wij als mens de weg van rups naar vlinder maken...en terug. Dus ja! we mogen een keuze maken om weer opnieuw een keuze te maken. Dus ja! als we nog meer diepgang nodig blijken te hebben, keren we terug in onze cocon. Dus ja! ook als "het" teken uitblijft, kunnen we voorzichtig om het hoekje kijken. En wat als de pijn die je in de cocon ervaart er helemaal niet meer blijkt te zijn wanneer je vliegt?

Voor alle vlinders in spe: bedenk eens hoe vaak je als kind gevallen bent, en daarbij toch weer vaste grond onder je vond. In iedere val was de aarde er om je op te vangen. Zet je voeten maar eens stevig neer en ervaar die rotsvaste kracht onder je. En dan...ontvouwen zich daar twee prachtige vleugels...je vliegt!

 
30624293_926090667552150_6048553046537928704_n
 

24 JUNI 15:30-19:30 picknick-diner ZIN in het PARK

Het leukste en gezelligste potluck-picknick-diner van Wageningen! Heb je ZIN om samen te eten, vrienden en nieuwe mensen te ontmoeten? Lijkt het je leuk om je talent te delen op een van de zeepkisten (alleen als je ZIN hebt)? 

*Denk even na en zeg dan ja! leuk, ik kom en meld me aan, het is helemaal vrij toegankelijk. De locatie wordt via mail bekend gemaakt op de dag zelf
*Nodig wat vrienden of bekenden uit (iemand anders nodigt de onbekenden uit)
*Kook op de dag zelf wat lekkers en regel wat te drinken (laten we uitgaan van de regel 1 +x, zodat ook een onbekend iemand met je mee kan eten)
*Neem bord, bestek en drinkbeker mee
*Pak je picknickkleed
*?n wat leuks! Je hebt vast iets te delen, een spel, voetbal, gitaar, je zangtalent, goocheltruc of mop.

 
 
 
 
 

ERVAREN: kijk eens wat vaker in de ogen van een medemens

E?n van mijn favoriete oefeningen in de cursus leren mediteren is deze:  een paar minuten in stilte kunnen kijken in de ogen van iemand die ook meedoet met de cursus. "H?", denk je misschien; "Wat jij doet gaat toch over mediteren?" Ja, dat klopt. In die paar minuten kan er echter een wereld voor je opengaan, die verborgen bleef als je op jezelf was blijven zitten. Een mooi voorbeeld van dat 'opengaan' vind je hier.